مناظره امام کاظم (علیه السلام) با مهدی عباسی- حرمت شراب(606 مجموع کلمات موجود در متن) (815 بار مطالعه شده است) 
مناظره امام کاظم (علیه السلام) با
مهدی عباسی- حرمت شراب
در یكی از سالها مهدی عباسی وارد مدینه شد و
پس از زیارت قبر پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ با امام كاظم ـ علیه السلام ـ
ملاقات كرد و برای آن كه به گمان خود از نظر علمی آن حضرت را آزمایش كند! بحث
«خَمر» (شراب) در قرآن را پیش كشید و پرسید: «آیا شراب در قرآن مجید تحریم شده است؟
آن گاه اضافه كرد: «مردم اغلب میدانند كه در قرآن از خوردن شراب نهی
شده، ولی نمیدانند كه معنای این نهی، حرام بودن آن
است!
امام ـ علیه السلام ـ فرمود: «بلی. این حرمت
شراب در قرآن مجید صراحتاً بیان شده است.
ـ در كجای قرآن؟
ـ آنجا كه خداوند متعال خطاب به پیامبر ـ
صلّی الله علیه و آله ـ میفرماید: «قُلْ إِنَّما حَرَّمَ
رَبِّیَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَ الْإِثْمَ وَ الْبَغْیَ
بِغَیْرِ الْحَقِّ... .» ترجمه: «بگو پروردگار من، تنها كارهای زشت، چه آشكار و چه
پنهان و نیز «إثم» (گناه) و ستم به ناحق را حرام نموده است... .»
آنگاه امام ـ علیه السلام ـ پس از بیان چند
موضوع دیگر كه در این آیه تحریم شده، فرمود: «مقصود از كلمه «إثم» در این آیه كه
خداوند آن را تحریم كرده، همان شراب است، زیرا خداوند در آیه دیگری میفرماید:
«یَسْئَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَیْسِرِ قُلْ فِیهِما إِثْمٌ كَبِیرٌ وَ
مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُما أَكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما... (1)
ترجمه: از تو در مورد شراب و قمار میپرسند،
بگو در آن «اثم كبیر» (گناهی بزرگ) و سودهایی برای مردم است و گناهش از سودش
بیشتراست.
و «إثم» كه در سوره اعراف صریحاً حرام معرفی
شده در سوره بقره در مورد شراب و قمار به كار رفته است، بنابراین شراب صریحاً در
قرآن مجید حرام معرّفی شده است.
مهدی، سخت تحت تأثیر استدلال امام ـ علیه
السلام ـ قرار گرفت و بیاختیار رو به «علی بن یقطین(2) كرد و
گفت: «به خدا قسم این فتوا، فتوای هاشمی است!
علی بن یقطین گفت: «شكر خدا را كه این علم را
در شما خاندان پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ قرار داده است(3)
مهدی از این پاسخ ناراحت شد و در حالی كه خشم خود را به سختی فرو میخورد
گفت: «راست میگوئی ای رافضی!!(4)
<div class="MsoNormal" align="center" dir="RTL" style="text-align:center;line-height:
150%;direction:rtl;unicode-bidi:embed">
</div>
1- سوره بقره، آیه 219.
2- علی بن یقطین از اصحاب امام كاظم ـ علیه
السلام ـ بود كه موفق شده بود اعتماد دستگاه حكومت عباسی را به خود جلب كند و بر
اساس دستورات امام ـ علیه السلام ـ از این طریق در خدمت به شیعیان بكوشد.
3- گویا مقصود وی این بود كه به حكم قرابتی كه میان بنی عباس و بنی هاشم هست، علم و
دانش امام كاظم ـ علیه السلام ـ برای مهدی نیز موجب افتخار است.
4- علی بن یقطین از مذهب خود تقیه میكرد
و مهدی عباسی با این جمله به او فهماند من به مذهب واقعی تو یعنی تشیع پی بردم.
كلینی، الفروغ من الكافی، ج 6، ص 406.
</body>
|