یكی از منكران وجود خدا نزد امام رضا ـ علیه السلام ـ آمد، در حالی كه گروهی در محضر آن حضرت بودند. امام به او فرمود:
اگر حق با شما باشد ـ كه نیست ـ و خدایی وجود نداشته باشد، در این صورت ما و شما برابریم و نماز و روزه و زكات و ایمان ما به ما زیان نخواهد رسانید ولی اگر حق با ما باشد و خدایی باشد ـ كه هست ـ در این صورت ما رستگار و شما زیانكار و در هلاكت و خسران خواهید بود.
منكر خدا: به من بفهمان كه خدا چگونه است و در كجاست؟
امام ـ علیه السلام ـ : وای بر تو، این راهی كه می‎روی غلط است، خدا چگونگی را چگونه كرد، بدون آن كه او به چگونگی، ‌توصیف شود، و او مكان را مكان كرد، بی‎آنكه خود، دارای مكان باشد، بنابراین ذات پاك خدا با چگونگی و مكان شناخته نمی‎شود و با هیچ یك از نیروهای حسّی، درك نمی‎شود، و به هیچ چیز تشبیه نمی‎گردد.
منكر خدا: اگر خدا با هیچ یك از نیروهای حسّی، درك نمی‎شود، بنابراین او چیزی نیست.
امام ـ علیه السلام ـ : وای بر تو، این كه نیروهای حس تو از درك او عاجز هستند او را انكار كردی؟! ولی ما در عین آن كه نیروهای حس ما از درك ذات پاك او عاجز است، به او ایمان داریم كه او پروردگار ماست و به چیزی شباهت ندارد.
منكر خدا: به من بگو خدا از چه زمانی بوده است؟
امام ـ علیه السلام ـ : به من خبر بده كه خدا از چه زمانی نبوده است، تا من به تو خبر دهم كه در چه زمانی بوده است.
منكر خدا: دلیل بر وجود خدا چیست؟
امام ـ علیه السلام ـ : من وقتی كه به پیكر خودم می‎نگرد، نمی‎توانم در طول و عرض آن چیزی بكاهم یا بیفزایم، زیانها و بدی‎هایش را از آن دور سازم و سودش را به آن برسانم. از همین موضوع یقین كردم كه این ساختمان، دارای سازنده است. از این رو به وجود صانع، اعتراف كردم. به علاوه گردش سیارات، پیدایش ابرها، و دیدن بادها، سیر خورشید و ماه و ستارگان نشانه آن است كه این گردنده‎ها، گرداننده دارد و این موجودات دارای سازنده و پردازنده می‎باشد.(1)

</div>

1. اصول كافی، ج 1، ص 78.

[ بازگشت به پاسخ به سوالات | صفحه اصلی بخش مقالات ]